Aby móc zobaczyć zdjęcie umieszczone w tagu [ IMG ] musisz się
zarejestrować!!
Fernando Alonso w sezonie 2006 po raz drugi z rzędu zdobył tytuł mistrza świata Formuły 1. W tym roku zmienił stajnię, będzie występował w barwach McLarena.
W sezonie 2005 triumf w klasyfikacji kierowców świętował na torze Interlagos położonym na przedmieściach Sao Paulo, jednak wtedy stało się to na dwa wyścigi przed końcem sezonu. Wówczas, mając 24 lata, przeszedł do historii Formuły 1 jako najmłodszy mistrz świata.
Alonso pochodzi z Oviedo, a zamiłowanie do ścigania się odziedziczył po ojcu, Jose Luisie, który swoją pasję z dzieciństwa (uwielbiał wyścigi gokartów) próbował przelać najpierw na córkę Lorenę, a następnie na kilkuletniego Fernando i gdy ten miał siedem lat po raz pierwszy poprowadził gokarta.
Jako dziecko Fernando siadał ojcu na kolanach i bawił się kierownicą, a także z zamiłowaniem oglądał wyścigi samochodowe.
Mając siedem lat zaczął startować na kartach, a pierwsze zwycięstwo odniósł w czerwcu 1988 roku. Wygrał wówczas wszystkie osiem wyścigów w sezonie i został mistrzem Asturii juniorów. W tygodniu chodził do szkoły Santo Angel de la Guarda, a niemal całe weekendy spędzał z rodzicami i siostrą na torze.
Później udanie startował także w juniorskiej rywalizacji, a w 1990 roku został mistrzem Asturii i Navarry w kategorii kadetów. Przełomowym momentem w jego karierze okazał się wyścig w Mora de Ebro w 1993 roku, po którym na testy zaprosił 12-letniego kierowcę Genis Marco, właściciel Genikart.
Swoje umiejętności dalej rozwijał w światowej serii kartingowej IAME, w latach 1993-94, ale jednocześnie musiał pracować jako mechanik w swoim zespole, bowiem jego rodzina przeżywała wówczas kłopoty finansowe.
W międzynarodowej rywalizacji po raz pierwszy znalazł się na podium w 1995 roku, zajmując trzecie miejsce w wyścigu w portugalskim mieście Braga, a w następnym sezonie został mistrzem świata juniorów.
W 1997 roku odniósł kilka zwycięstw w wyścigach kartów w Hiszpanii (po raz czwarty został mistrzem kraju) i we Włoszech, a w następnym triumfował m.in. w prestiżowych zawodach w paryskiej hali Bercy, zakończył na drugim miejscu rywalizację w European Kart oraz zadebiutował w Formule Nissan.
Natomiast 1999 przyniósł mu tytuł mistrzowski w Euro Open Nissan, a już w 2000 roku - po krótkim epizodzie w Formule 3000, w ekipie Astromega - trafił po raz pierwszy do Formuły 1, biorąc udział w jesiennych sesjach testowych teamu Minardi.
W 2001 roku zadebiutował w tej prestiżowej rywalizacji, zajmując 12. miejsce w inaugurującej sezon Grand Prix Australii. Wystartował wówczas we wszystkich 17 wyścigach, przy czym ośmiokrotnie nie dojechał do mety. Najlepiej wypadł w GP Niemiec, zajmując dziesiąta pozycję.
Wówczas Flavio Briatore, dyrektor teamu Renault, ściągnął go do zespołu proponując najpierw roczny kontrakt w charakterze oficjalnego kierowcy testowego, a od 2003 roku miejsce w bolidzie wyścigowym, co okazało się trafnym posunięciem, podobnie jak pozyskanie na początku lat 90. Michaela Schumachera (wówczas ten team był sponsorowany przez Benettona).
Dwa lata po debiucie Alonso zdobył pierwsze w karierze punkty, zajmując siódme miejsce w Australii, ale już w dwóch kolejnych startach, w GP Malezji i GP Brazylii, znalazł się na najniższym stopniu podium. Wynik ten poprawił podczas GP Hiszpanii, którą zakończył na drugiej pozycji, natomiast 24 sierpnia 2003 roku został najmłodszym triumfatorem w historii Formuły 1, gdy wygrał Grand Prix Węgier. Dokonał tego mając zaledwie 22 lata i 16 dni.
Choć kolejny sezon zdominował Schumacher, to Hiszpan coraz lepiej spisywał się wśród najlepszych kierowców, ale prawdziwy przełom nastąpił w 2005 roku, w którym wygrał osiem wyścigów i został - na dwa starty przed końcem sezonu - mistrzem świata.
Jeszcze lepiej Alonso zaczął rywalizację w sezonie 2006, bowiem w dziewięciu pierwszych startach odniósł sześć zwycięstw, a trzykrotnie zajmował drugą pozycję. Jednak od czerwcowej wygranej w GP Kanady nie udało mu się stanąć na najwyższym stopniu podium w kolejnych w siedmiu wyścigach (we Włoszech i na Węgrzech nie dojechał do mety), zaś jego przewaga punktowa nad Schumacherem gwałtownie zaczęła maleć.
Po GP Chin Alonso stracił prowadzenie na rzecz Niemca, który zrównał się z nim (mieli po 116 pkt), ale miał w dorobku o jeden triumf więcej, jednak przed dwoma tygodniami odniósł siódme zwycięstwo w sezonie podczas GP Japonii, a Schumacher nie ukończył zawodów z powodu awarii silnika.
Przed GP Brazylii Alonso był niemal pewny triumfu w MŚ, bowiem wyprzedzał Schumachera o dziesięć punktów, więc wystarczyło mu zdobyć jeden punkt. Ostatecznie na Interlagos zajął drugie miejsce, powiększając swój dorobek o osiem punktów, a Niemiec zajął tu czwartą pozycję.
Sezon 2007 był dla dwukrotnego mistrza świata bardzo trudny. Roczny pobyt w McLarenie z pewnością nie był dla Hiszpana udany. Zespół targany był kłopotami związanymi z "aferą szpiegowską", a do tego cały czas pojawiały się głosy że kierownictwo stajni faworyzuje Lewisa Hamiltona. Alonso zakończył sezon z dorobkiem czterech zwycięstw. Po rocznym pobycie w brytyjskiej stajni Alonso wrócił do Renault.
Zespół: ING Renault
Narodowość: Hiszpan
Data urodzenia: 29 lipca 1981
Miejsce urodzenia: Oviedo
Ilość występów w GP: 105
Mistrzostwo Świata: 2
Najlepszy wynik wyścigu: 1 (x19)
Najlepszy wynik kwalifikacji: 1 (x17)
Na podium: 49
Punkty w GP: 490
Debiut w GP: 4 marca 2001, GP Australii
Pozycja w sezonie 2007: 3.
Poprzedni zespół: McLaren
| 
| 
